Tag Archives : Prószyński i S-ka

Zbyt piękne… No chyba nie.


Zbyt piękne. Olga Rudnicka. Twórczość Olgi Rudnickiej poznałam przy lekturze Diabli nadali, która jest jedną z moich ulubionych książek. Inne książki podeszły mi bardziej, jak Granat poproszę, lub mniej. Lubię jej styl, lekkie pióro, dowcip. Dobrze bawiłam się z tymi książkami. Bo komedia kryminalna to jest coś, co uwielbiam od czasu poznania książek autorstwa Joanny Chmielewskiej. Dlaczego taki wstęp? Ponieważ…

Read More »

Widzę Cię.


Widzę Cię. Ludzie lubią codzienne rytuały i przyzwyczajenia. Człowiek wstaje rano, pije kawę zawsze w tym samym kubku, na autobus idzie tą samą drogą, wstępuje do tej samej piekarni po bułkę na drugie śniadanie, zajmuje to samo miejsce w autobusie. Z powrotem jest dokładnie to samo: ta sama trasa, ten sam market i zakupy na obiad. Ta sama knajpka raz…

Read More »

Kobiety z Ravensbrück. Relacja z piekła.


Kobiety z Ravensbrück. Życie i śmierć w hitlerowskim obozie koncentracyjnym dla kobiet. Wczoraj przeczytałam ciekawą informację. Włoski klub Lazio postanowił walczyć z nazizmem historią. Co roku ma być organizowany dla 200 osób wyjazd do Oświęcimia dla młodych kibiców. Co więcej, przed meczami były czytane fragmenty „Pamiętników Anne Frank”, a ofiary holokaustu miały zostać uczczone minutą ciszy. Sami zawodnicy wystąpili w…

Read More »

Co tam u Emilii Przecinek?


Proza Olgi Rudnickiej całkowicie zawładnęła moim czytelniczym sercem. Za każdym razem serwowała mi dużą dawkę dobrego humoru, cały wachlarz niebanalnych postaci, oraz świetną fabułę. Każdą nowość wyczekuję z ogromnymi nadziejami, podobnie było przy premierze „Życia na wynos”. Jak dotąd autorka mnie nie zawodziła. Jak będzie tym razem?Wesołą ferajnę znamy z poprzedniej książki. Emilii Przecinek, jej dzieci, menadżerki oraz matki z…

Read More »

Raz, dwa, trzy, giniesz ty!


O Dagmarze Andryce słyszałam niewiele. Kusił mnie jej debiut „Tysiąc”, ale jak to się mówi, „nie było okazji”. Autorka z wykształcenia jest filozofką, pasjonuje się Szwecją, uwielbia kino. Obie książki z serii o Marcie Witeckiej zbierają w większości wysokie oceny oraz pozytywne opinie. Gdy pojawiła się okazja na zrecenzowanie „Trąf, trąf, misia, bela”, stwierdziłam, że nie mogę przepuścić takiej okazji.…

Read More »

„Kolejny rozdział” – Agata Kołakowska.


Z prozą Agaty Kołakowskiej, nie miałam wcześniej do czynienia. Do książki, którą chwilę temu odłożyłam, ciągnęło mnie wszystko: przepiękna okładka, opis sugerujący oryginalną historię, a nawet imię autorki. Oczekiwania miałam ogromne. A jak wyszło?  Autorka pochodzi z Wrocławia, kocha „Anię z Zielonego Wzgórza”, Prusa i Patricka Swayze. Kołakowska jest dość płodna. Naliczyłam jej jedenaście powieści obyczajowych. I nie wiem, dlaczego…

Read More »

„Odrodzić się z popiołów” – dr Akiko Mikamo


Przede mną ciężkie zadanie. Cokolwiek napiszę o tej książce, będzie banalne. Moje słowa będą brzmieć mdło, wobec słów dr Akiko Mikamo. Zaraz opiszę książkę po przeczytaniu której moje całe życie wydaje się nijakie, a problemy miałkie, bez żadnego znaczenia. Ale jest to historią, którą należy znać. Opisuje ona wydarzenia, które nigdy nie powinny się wydarzyć, a tym bardziej powtórzyć. Jest…

Read More »

Święta w krzywym zwierciadle.


„Ludzie jednak zawsze niejasno zdawali sobie sprawę z problemu, jakim są początki. Zastanawiali się głośno, jak dociera do pracy kierowca pługu śnieżnego, albo gdzie autorzy słowników sprawdzają pisownię słów. Mimo to istnieje odwieczne pragnienie, by w skręconych, poplątanych, skłębionych sieciach czasoprzestrzeni znaleźć taki punkt, który można wskazać metaforycznym palcem i stwierdzić, że tutaj właśnie wszystko się zaczęło…” Nie tak dawno…

Read More »

Terry Pratchett. Życie i praca z magią w tle.


„Dzieją się dziwne rzeczy, gdy człowiek czyta w pociągu powieści Terry’ego Pratchetta. Ludzie pochylają się, żeby obejrzeć okładkę, a potem mówią: „Czytałem to”, co jest naprawdę irytujące. Nawet konduktor tak do mnie powiedział.” Myślę, że Terry’ego Pratchetta nie trzeba przedstawiać. Nie każdy zna jego twórczość, ale słyszeli o nim niemal wszyscy. Można go lubić, można nie przepadać za jego prozą,…

Read More »

Stusia i Perła. Mieszańce. Kundle… Nierasowe bliźniaczki.


Z tematyką obozów koncentracyjnych zetknęłam się w podstawówce. W swoich zbiorach posiadałam „Pięć lat kacetu” (Grzesiuk) oraz „Numery mówią”. Osobie urodzonej wiele lat po II Wojnie Światowej nie mieści się ogrom zła, nienawiści i przemocy jednego człowieka względem drugiego. Z każdą przeczytaną książką mam wrażenie, że wiem, czuję i rozumiem więcej, ale zawsze moja wyobraźnia będzie zbyt ograniczona, aby zobaczyć…

Read More »

Wybuchowa komedia Olgi Rudnickiej.


Są dwie polskie autorki, na których nowości czekam jak na mannę z nieba. Jedną z nich jest Olga Rudnicka. Pokochałam ją od pierwszego wejrzenia w „Diabli nadali”. Także na „Granat poproszę” oczekiwałam z niecierpliwością. Każda przedpremierowa recenzja tylko podsycała moją ochotę zagłębienia się w lekturę, zatem gdy listonosz przyniósł mi paczkę z najnowszą powieścią tej pisarki, natychmiast porzuciłam wszystko, co…

Read More »

Kolejne spotkanie z siostrami Sucharskimi.


„– Co z Krzysztofem? – zapytała Natka […] – Ma wstrząs mózgu, stłuczenie jakiegoś płata mózgowego, parszywy charakter i amnezję.” Z siostrami Sucharskimi miałam niedawno styczność. Powiem, że polubiłam tę hałaśliwą, kłótliwą i kłamliwą hałastrę. O nie, one aniołkami nie są. Lecz gdy trzeba, tworzą wspólny front, mur, przez który nikt nie ma szans się przebić. Tak jak w rodzeństwie:…

Read More »